Wczoraj i dziś

Hospicjum Bonifratrów istnieje od niemal 12 lat i jest jedynym stacjonarnym ośrodkiem opieki paliatywno – hospicyjnej dla dorosłych we Wrocławiu.
 Początkowo Hospicjum stanowił Dom Zakonu Bonifratrów, którzy Dobrzy Bracia ofiarowali na ten cel. Dzięki wsparciu Gminy Wrocław, mediów i rzeszy oddanych tej idei dobrych ludzi, Dom Zakonny został przystosowany do sprawowania opieki nad 11 chorymi. Do dyspozycji pacjentów były dwu i trzyosobowe pokoje, winda,  wspólna łazienka, wspólny pokój dzienny oraz kaplica. Hospicjum zawsze otaczał piękny duży ogród ze starodrzewem i uroczymi alejkami.  
 Towarzystwo Pomocy Hospicjum Bonifratrów powstało wraz z utworzeniem Hospicjum. Jego członkowie od początku przykładali starań by nie zabrakło rąk do pomocy ani środków na utrzymanie.
Potrzeby okazały się jednak znacznie większe niż możliwości, dlatego szybko powstał plan rozbudowy dzieła oraz poczyniono działania zmierzające do powiększenia Hospicjum, tak by można było objąć opieką większą liczbę potrzebujących chorych. Nie było to proste – realizacja planu wymagała przede wszystkim zrozumienia dla idei, wielu sprzymierzeńców, nade wszystko jednak funduszy.

Rok 2009
W efekcie w 2009 roku otworzono nowe, dostosowane do standardów europejskich skrzydło, w którym  roztoczono opiekę już nad 16 chorymi i ich rodzinami.
Nowy budynek Hospicjum zapewnia pacjentom pobyt w  dwuosobowych pokojach z dostępem do osobnej łazienki. Wszystkie pomieszczenia dostosowane są do potrzeb osób ciężko chorych i niepełnosprawnych. Oddział wyposażony jest w pokój kąpielowy, pokój zabiegowy, punkt pielęgniarski oraz pokój pożegnań. Winda jest na tyle dużo, że swobodnie można wychodzić na spacer z bliskim chorym, nawet jeśli jest osobą leżącą. Posiadamy różnorodny sprzęt specjalistyczny tj. hydrauliczne łóżka, materace przeciwodleżynowe, koncentratory tlenu, podnośnik elektryczny ułatwiający transport pacjentów, inhalatory i nebulizatory, pulsoksymetry, pompy infuzyjne oraz podstawowy sprzęt rehabilitacyjny.

Rok 2010

Na parterze znajduje się kapliczka poświęcona w 2010 roku przez ks. kard. Henryka  Gulbinowicza, podczas obchodów 10 – lecia istnienia Hospicjum. Z kapliczki w miarę możliwości chętnie korzystają pacjenci. Uczestnictwo części pacjentów w Mszy Św. lub nabożeństwie nie zawsze jest jednak możliwe, dlatego mamy marzenie, by uruchomić tzw. telewizję przemysłową. Każdy pokój wyposażony jest w odbiornik telewizyjny, dlatego pacjenci leżący mogliby bez wysiłku związanego z transportem uczestniczyć w liturgii.

Na parterze isteniej także pokój gościnny, nazwany na cześć założycielki ruchu hospicyjnego Dame Cicely Saunders – Kawiarenka u Cecylii, sala konferencyjna, gabinety psychologa, lekarskie, Centrum Wolontariatu, recepcja oraz pomieszczenia administracyjno – biurowe.

Dziś

Na tym jednak nie poprzestaliśmy, pragnąc sprostać rzeczywistym potrzebom ludzi cierpiących nieuleczalnie na chorobę nowotworową, dodatkowo rozwinęliśmy swoją działalność.
Zmiany zaczęły się od dostosowania do potrzeb pacjentów kolejnych dwoch pomieszczeń, dzięki czemu od 2011 roku przyjmujemy pod naszą opiekę nie 16, a 20 pacjentów.
Ponadto otworzyliśmy Hospicjum Domowe oraz Poradnię Medycyny Paliatywnej.
 
Plany na przyszłość